ابوذر سهرابی جهرمی

من ابوذر سهرابی جهرمی هستم؛ مشاور استراتژی، نوآوری و فناوری‌های عمیق، با بیش از دو دهه تجربه در پیوند میان علم، فناوری، کسب‌وکار و سیاست‌گذاری نوآوری. مسیر حرفه‌ای من از مهندسی و علم مواد و پژوهش در حوزه نانوفناوری آغاز شد و در ادامه به مدیریت فناوری، توسعه کسب‌وکارهای فناورانه، استراتژی نوآوری و مشاوره به سازمان‌های بزرگ و هلدینگ‌ها توسعه پیدا کرد. دکتری نانوفناوری–نانومواد را از دانشگاه صنعتی شریف دریافت کرده‌ام و بخش مهمی از فعالیت حرفه‌ای و پژوهشی من در حوزه مواد پیشرفته، نانوفناوری، مشخصه‌یابی مواد و توسعه فناوری‌های صنعتی شکل گرفته است. امروز تمرکز اصلی من بر یک سؤال اساسی است: چگونه می‌توان فناوری و نوآوری را از یک فعالیت پژوهشی به یک مزیت رقابتی، کسب‌وکار قابل‌توسعه و ارزش اقتصادی واقعی تبدیل کرد؟ در این مسیر، با سازمان‌ها و هلدینگ‌های بزرگ در حوزه‌های مختلف همکاری داشته‌ام و در موضوعاتی مانند تدوین و اجرای استراتژی نوآوری، مدیریت فناوری، فناوری‌های عمیق، اقتصاد دانش‌بنیان، ارزیابی و توسعه طرح‌های فناورانه، تجاری‌سازی فناوری و طراحی مدل‌های کسب‌وکار نوآورانه فعالیت کرده‌ام. همچنین به‌عنوان مشاور عالی مرکز طرح‌های کلان و پیشران معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری و مشاور نوآوری و اقتصاد دانش‌بنیان مجموعه‌هایی مانند شستا، تیپیکو و شرکت‌های بزرگ صنعتی و دارویی فعالیت داشته‌ام. یکی از ویژگی‌های اصلی رویکرد حرفه‌ای من، ترکیب عمق فنی با نگاه مدیریتی و اقتصادی است. تلاش می‌کنم مسائل پیچیده فناوری را صرفاً از منظر تکنولوژی بررسی نکنم؛ بلکه آنها را در چارچوب استراتژی، بازار، مدل کسب‌وکار، سرمایه‌گذاری، ریسک، قابلیت‌های سازمانی و مسیر تجاری‌سازی تحلیل کنم. در سال‌های گذشته، علاوه بر مشاوره، در طراحی و اجرای پروژه‌های فناورانه نیز نقش داشته‌ام؛ از توسعه سامانه‌های نانوامولسیون و نانوحباب تا مهندسی معکوس سامانه‌ها، قطعات و آلیاژهای صنعتی، توسعه استانداردها، راه‌اندازی زیرساخت‌های آزمایشگاهی و پروژه‌های انتقال و توسعه فناوری. در کنار فعالیت حرفه‌ای، سابقه پژوهشی و دانشگاهی گسترده‌ای نیز دارم؛ از انتشار مقالات بین‌المللی در حوزه نانومواد و پوشش‌های نانوکامپوزیتی تا تدریس در دانشگاه‌ها و دوره‌های تخصصی مدیریت، نوآوری، فناوری‌های عمیق و هوش مصنوعی برای مدیران و رهبران کسب‌وکار. در یک جمله، خودم را مترجم میان دنیای علم و دنیای کسب‌وکار می‌دانم؛ کسی که تلاش می‌کند یک فناوری، ایده یا ظرفیت علمی را به یک تصمیم استراتژیک، یک پروژه قابل اجرا و در نهایت یک ارزش اقتصادی پایدار تبدیل کند. تمرکز حرفه‌ای امروز من بر چهار حوزه اصلی است: Strategy | Innovation | Deep Technology | Technology Commercialization و باور دارم مزیت واقعی سازمان‌های آینده، نه صرفاً در داشتن فناوری، بلکه در توانایی انتخاب درست فناوری، تبدیل آن به نوآوری و تبدیل نوآوری به ارزش خواهد بود.